Szczególną uwagę należy zwrócić na:
utrzymywanie drobiu w sposób ograniczający kontakt z dzikim ptactwem, w tym szczególnie: na wymogi utrzymywania drobiu w sposób wykluczający dostęp do zbiorników wodnych, do których mają dostęp dzikie ptaki; na przechowywanie paszy i ściółki w sposób, który zabezpiecza przed kontaktem z dzikimi ptakami i ich odchodami, gryzoniami, zwierzętami domowymi i dzikimi; na zakaz pojenia drobiu i ptaków żyjących w niewoli wodą ze zbiorników, w tym z wód powierzchniowych, do których mają dostęp dzikie ptaki;
zabezpieczenie wjazdów i wejść w zakładach drobiu w maty dezynfekcyjne, niecki dezynfekcyjne lub zastosowanie innych rozwiązań technicznych pozwalających na oczyszczenie i odkażenie obuwia przed wejściami do budynków, w których jest utrzymywany drób oraz środków transportu wjeżdżających do takiego zakładu;
obsługę stada: przestrzeganie higieny osobistej personelu mającego kontakt z ptakami, w szczególności mycie i odkażanie rąk, stosowanie odzieży i obuwia ochronnego, oczyszczanie i odkażanie obuwia, oczyszczanie i odkażanie stosowanych sprzętów i narzędzi;
- prowadzenie dokumentacji i rejestrów;
- zakaz sprzedaży drobiu w miejscach do tego nieprzeznaczonych
- opracowanie i wdrożenie planu bioasekuracji w zakładach, których dotyczy ten wymóg. (zakłady utrzymujące więcej niż 350 sztuk drobiu).
Wystąpienie choćby jednego ogniska choroby u drobiu spowoduje utratę przez Polskę statusu kraju wolnego od HPAI, co niesie za sobą poważne skutki ekonomiczne dla całego sektora drobiarskiego i poważne straty dla gospodarki narodowej.
