990 r.
Nasze tereny przejmuje w swoje władanie Książę Polski Mieszko.
XIII wiek
Pierwsi osadnicy karczują pierwotny bór i budują swoje siedziby.
Ok. 1316 r.
W wyniku podziału schedy księcia cieszyńskiego Mieszka I tereny na zachód od rzeki Białki ze stolicą w Cieszynie objął książę Kazimierz. W lutym 1327 r. złożył on królowi Czech Janowi I hołd lenny.
XIV w.
Niepewne informacje o Czechowicach w „Księdze uposażeń biskupstwa wrocławskiego’’ z lat 1302-1319 (Chołowice Niemieckie, Chołowice Polskie). Z XVI w. pochodzi odkryty w Czechowicach na Bronożyskach skarb monet groszy praskich Jana I (1310 – 1346) i Karola IV Luksemburgów (1346-1378).
1430-1433 r.
Potwierdzone historyczne wiadomości o Czechowicach (1430 r.) i Żebraczy (1443 r.)
1452-1480 r.
Potwierdzone historyczne wiadomości o Ligocie (1452 r.) i Dziedzicach (1480 r.)
1447 r.
Pierwsza informacja o drewnianym kościele pw. Św. Katarzyny w Czechowicach (kościół murowany budowany w latach 1722-1779).
1521-1566 r.
Potwierdzone historyczne informacje o Zabrzegu (1521 r.) i Bronowie (1566 r.). Właściciele wsi: Czechowice były własnością szlachty (Czechowie, Wilczkowie, Kotulińscy, Renardowie, Zipserowie i inni); Dziedzice, Ligota, Bronów i Zabrzeg należały do księcia cieszyńskiego, a od 1572 r. do właścicieli Państwa Bielskiego (Sułkowscy i inni).
1549 r.
Informacja o istnieniu w Czechowicach szkoły parafialnej (dziś Szkoła Podstawowa Nr 1).
1457-1772 r.
Czechowice – miejscowością nadgraniczną. Białka granicą między Polską a Austrią.
1742-1922 r.
Czechowice, Dziedzice i Zabrzeg są miejscowościami nadgranicznymi – Wisła granicą między Austrią a Królestwem (Niemcami).
1787 r.
Powstanie kościoła pw. Św. Józefa w Zabrzegu.
1806 r.
Powstanie kościoła pw. Opatrzności Bożej w Ligocie (budowany w latach 1801-1806).
1848 r.
„Wiosna Ludów’’. Uwłaszczenie chłopów i zniesienie pańszczyzny stworzyły warunki do nowego, kapitalistycznego gospodarowania i rozwoju kultury narodowej.
1855 r.
Lokalizacja na terenie Dziedzic i Czechowic stacji kolejowej Dziedzice. Cesarsko Królewska Uprzywilejowana Kolej Północna Cesarza Ferdynanda zapoczątkowała rewolucję przemysłową na tych terenach.
1874-1877 r.
Budowa kościoła pw. Serca Jezusowego w Bronowie.
1822-1890 r.
Budowa kościoła pw. NMP Wspomożenia Wiernych w Dziedzicach.
II poł. XIX i pocz. XX w.
Powstaje wiele fabryk, w tym dwie rafinerie nafty (1896 r., 1905 r.), kopalnia węgla kamiennego (1902 r.), przyszłe duże zakłady: Walcownia Metali „Dziedzice’’, kablownia, fabryka rowerów itp. Rozkwita polskie życie narodowe – powstają i działają – Polskie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół’’ (1905 r.), Macierz Szkolna dla Ks. Cieszyńskiego (1885 r,), Katolickie Koło Rolnicze i Oświaty (1891 r.), straże pożarne (w Dziedzicach – 1892, Czechowicach – 1900 r.), „Siła’’ (1909 r.) i wiele innych. Działają krzewiciele polskości: Antoni Janusz (urodzony w Czechowicach autor „Kancjonału’’), ks. Józef Londzin z Zabrzega, ks. Błażej Olejak z Ligoty, ks. Antoni Maroszek – autor pierwszego polskiego przewodnika turystycznego.
Przełom XIX i XX w.
Rozwój szkolnictwa polskiego w Czechowicach, Dziedzicach i sąsiednich miejscowościach. Powstaje szkoła niemiecka w Czechowicach (1904 r.) i polska szkoła wydziałowa w Czechowicach (1910 r.).
18.XI.1900 r.
Rozwój amatorskiego ruchu teatralnego w Dziedzicach, zapoczątkowany wystawieniem przez amatorów sztuki „Werbel domowy” J.K.Gregorowicza.
25VIII 1914 r.
Z terenu Czechowic, Dziedzic i sąsiednich miejscowości do Legionów Polskich Józefa Piłsudskiego wymaszerowało 40 ochotników, aby walczyć o niepodległą Polskę.
30 X 1918 r.
Rada Narodowa Księstwa Cieszyńskiego obejmuje władzę na Śląsku Cieszyńskim i ogłasza przynależność tej ziemi do Polski. Jednym z przewodniczących tej Rady został ks. Józef Londzin.
28 VII 1920 r.
Rada Ambasadorów podzieliła Śląsk Cieszyński między Polskę i Czechosłowację.
1918-1939 r.
Rozwój gospodarczy, społeczny i kulturalny Czechowic i Dziedzic pod rządami burmistrzów: Franciszka Zieleźnika i Ludwika Budnioka.
1939-1945 r.
Okupacja hitlerowska – wcielenie naszych terenów do Rzeszy Niemieckiej i utworzenie z Czechowic i Dziedzic jednej jednostki administracyjnej.
11 II 1945 r.
Armia Radziecka wkracza do Czechowic-Dziedzic i sąsiednich miejscowości.
14 XII 1950 r.
Rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dani 14.12.1950 r. od 1 stycznia 1951 r. miejscowości Czechowice i Dziedzice otrzymują prawa miejskie, a nowe miasto – nazwę „Czechowice’’.
13 XI 1958 r.
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 13.11.1958 r. przywraca nazwę Czechowice-Dziedzice.
Od 1945 r.
Powojenny okres odbudowy i dalszej rozbudowy przemysłu ciężkiego, maszynowego, rafineryjnego i wydobywczego, budowy nowych osiedli mieszkaniowych, szkół, kościołów, dróg i infrastruktury miejskiej.
1989 r.
Rewolucyjne przemiany polityczne, gospodarcze i społeczne zapoczątkowane przez „Okrągły stół’’. Demokratyczne wybory Rady Miejskiej 27.05.1990 r. Burmistrzem miasta zostaje inż. Jan Berger.
14. XI 1999 r.
Św. Andrzej Bobola zostaje patronem wobec Boga dla miasta Czechowice-Dziedzice.
26 VI 2001 r.
Uchwała Rady Miejskiej ustanawia nowy herb Czechowic-Dziedzic i nową flagę miasta, zawierające wizerunek św. Andrzeja Boboli i orła górnośląskiego.
