Czy wiedzieliście, że przez nasze miasto przebiega 19. południk długości geograficznej wschodniej, dzielący Polskę na dwie równe części? A może znacie historię Pomnika Wolności – współczesnej rekonstrukcji przedwojennego monumentu zniszczonego przez hitlerowców? To tylko niektóre z opowieści, które będziemy publikować w najbliższych miesiącach.
Zapraszamy do wspólnej podróży przez historię i teraźniejszość Czechowic-Dziedzic. Mamy nadzieję, że ten cykl pozwoli mieszkańcom spojrzeć na swoje miasto z nowej perspektywy, odkryć nieznane fakty i jeszcze bardziej docenić miejsce, które od 75 lat wspólnie tworzymy.

W pierwszym wpisie przybliżymy nasze początki, w tym zapomniany już obecnie fakt, że Czechowice i Dziedzice były niegdyś sąsiednimi, ale odrębnymi miejscowościami, a połączenie ich w jeden miejski organizm nie odbyło się bez zgrzytu, dotyczącego nazwy nowego miasta...
Do początku lat 50-tych XX wieku Czechowice i Dziedzice funkcjonowały oddzielnie jako niezależne wsie. Nadanie praw miejskich jednej miejscowości i włączenie w jej granice drugiej było momentem przełomowym – administracyjnym, społecznym i symbolicznym. Prawa miejskie nadano Czechowicom-Dziedzicom dokładnie 1 stycznia 1951 r. Na początku miasto nosiło nazwę Czechowice. Wywołało to niezadowolenie mieszkańców Dziedzic, którzy podjęli działania na rzecz przywrócenia nazwy Dziedzice. W wyniku tych starań Prezes Rady Ministrów, rozporządzeniem z dnia 13 listopada 1958 roku, dołączył drugi człon „Dziedzice” i odtąd miasto dumnie nosi nazwę Czechowice-Dziedzice.
Warto dodać iż w chwili uzyskania statusu miasta obszar ten liczył ponad 34 km kw., a liczba mieszkańców szybko rosła – już pod koniec lat 50. wynosiła około 17,5 tysiąca osób. Aktualnie, według danych z końca 2025 roku, cała Gmina Czechowice-Dziedzice liczyła 42 445 mieszkańców, natomiast miasto Czechowice-Dziedzice miało 32 760 mieszkańców.
Więcej ciekawostek już w wkrótce.