Na osiedle składały się 42 jednopiętrowe budynki ceglane, rozplanowane w 5 rzędach tzw. „rajach”, z których jeden przeznaczony był dla urzędników. Osiedle wyposażono w studnie, plac targowy (tzw. kurzy rynek), fryzjernię, sklep, piekarnie, przydomową hodowlę, oraz szopki na drewno i węgiel. W kolonii było 170 dwuizbowych mieszkań.
Mieszkańcami familoków byli w większości górnicy pobliskiej kopalni, która została zbudowana na początku XX wieku. Budowę pierwszego szybu przy ulicy Górniczej rozpoczęto w 1905 roku, ale rozpoznanie geologiczne związane z poszukiwaniem złóż solanki dla uzdrowiska w Goczałkowicach prowadzono już w XIX wieku. Wydobycie węgla rozpoczęto w 1906 r.
Kolonia Górnicza pozostaje zamieszkana do dziś i pomimo tego, że wielu nowych mieszkańców nie ma nic wspólnego z kopalnią, to dalej czuć w tym miejscu niepowtarzalny klimat i górniczą historię.
