W uroczystości udział wzięli m.in. senator Agnieszka Gorgoń-Komor, poseł Maciej Tomczykiewicz, wicewojewoda śląski Michał Kopański, prezes Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej Mateusz Pindel, starosta bielski Andrzej Płonka, samorządowcy z terenu powiatu bielskiego oraz rodzina i bliscy bohatera.
Gminę Czechowice-Dziedzice reprezentowali zastępcy burmistrza Maciej Kołoczek i Paweł Mrowiec, sekretarz miasta Grzegorz Wąsik, przewodniczący Rady Miejskiej Damian Żelazny, wiceprzewodniczący Radosław Hudziec oraz radni Rady Miejskiej, którzy wystawili poczet sztandarowy.
Szczególnym uczestnikiem wydarzenia była rodzina i grono bliskich kpt. Waleriana Fajfera,
Powstaniec, żołnierz i konspirator
Walerian Fajfer urodził się 8 grudnia 1906 r. w Dankowicach. Uczestniczył w II i III powstaniu śląskim, walcząc w 6. kompanii 2. pułku piechoty pszczyńskiej. Był członkiem Związku Powstańców Śląskich, Związku Weteranów Powstań Śląskich oraz Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Za swoją działalność został odznaczony Śląskim Krzyżem Powstańczym.
W okresie II Rzeczypospolitej służył jako zawodowy żołnierz. Był ułanem 19. Pułku Ułanów Wołyńskich w Ostrogu na Wołyniu, gdzie ukończył szkołę podoficerską. Następnie pełnił służbę w 21. Dywizji w Bielsku jako wachmistrz kawalerii i instruktor przysposobienia obronnego.
We wrześniu 1939 r. uczestniczył w walkach obronnych na terenie Czechowic i Dziedzic. Odpowiadał również za wywiezienie części maszyn oraz tajnych dokumentów z Walcowni Metali „Dziedzice”. Podczas niemieckich nalotów dostarczył je aż do Dębicy.
Po zakończeniu kampanii wrześniowej włączył się w działalność konspiracyjną. Od listopada 1939 r. do maja 1940 r. działał w Związku Walki Zbrojnej, a następnie Armii Krajowej, pełniąc funkcję zastępcy dowódcy plutonu.
W maju 1940 r. został aresztowany przez Gestapo w Dziedzicach. Następnie przewieziono go do Bielska i Berlina, gdzie był brutalnie przesłuchiwany pod zarzutem napadów zbrojnych na niemieckich funkcjonariuszy oraz działalności antyhitlerowskiej.
Po zwolnieniu 28 grudnia 1940 r. ponownie został aresztowany w styczniu 1941 r. W latach 1942–1945 był robotnikiem przymusowym w Berlinie, pracując w firmie Henning & Heuer, a także więźniem obozu koncentracyjnego w Nardenham.
W sierpniu 1945 r. powrócił do rodzinnych Dankowic. Wkrótce potem został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa w Dziedzicach i przewieziony do aresztu w Świdnicy, gdzie poddawano go brutalnym torturom. Do końca życia zmagał się z poważnymi chorobami będącymi następstwem wojennych i powojennych przeżyć.
Po zwolnieniu z więzienia do 1950 r. pracował w kamieniołomach w Świdnicy. Z powodu swojej patriotycznej działalności przed wojną miał trudności ze znalezieniem pracy w rodzinnych stronach. Pracował m.in. jako księgowy na Dolnym Śląsku, a później jako cieśla.
Walerian Fajfer zmarł 16 stycznia 1984 r. 17 kwietnia 1986 r. Rada Państwa, w uznaniu jego zasług bojowych, mianowała go na stopień podporucznika.
Uroczyste oznaczenie jego grobu znakiem pamięci „Tobie Polsko” jest wyrazem pamięci i hołdu dla człowieka, który walczył o niepodległość Polski, a za swoją działalność poniósł wielką cenę również w okresie powojennych represji.
